Fatma Demirer ( Ceyhan Kız Anadolu İmam Hatip Lisesi) Süper Kahramanımız

 Öğrencilerimin atık malzemeleri kullanarak yaptıkları hayallerindeki süper kahraman ATIK SEVER NECATİ. 

"Süper kahramanımın maceraları" adlı etkinliğimiz için hayal güçlerini kullanarak aşağıdaki hikayeyi yazdılar.

                                                ATIK SEVER NECATİ

Merhaba ben atıkçı. Size kendimden biraz bahsedeceğim. Ben geri dönüşüm kutusunda dünyaya geldim. Aslında atık kutusunda dünyaya gelmiş olmam size biraz garip gelebilir. Tam olarak neden atık kutusunda dünyaya geldiğimi ben de bilmiyorum. Yani atıkların içinde dünyaya gelen başka kimse yoktur herhalde. Her zaman atık kutularının içerisinde kalırım. Bazen yakın atık kutularına da girer öyle bir gezinirim. Geçen gün biri geldi ve atık kutusuna muz kabuğu attı. Gel de sinirlenme! Kağıt atıklar tekrar dönüşürken muz kabuğu üretime zarar verebilir. Sürekli kutuda kalmalıyım ve kimsenin beni görmemesi lazım ama ara sıra kimse olmadığında diğer atık kutularına da gidebiliyorum. Bazen kutularda gördüğüm çöpleri çöp kutusuna atmak geliyor içimden ama dediğim gibi başkalarının beni görmemesi lazım. Keşke dışarı çıkabileydim. Ertesi gün aklıma bir fikir geldi. Acaba oyuncak kılığına girip oyuncak taklidi yapsam ve yavaş yavaş çöpe yaklaşıp topladığım çöpleri atsam biri fark eder mi? Diye kendi kendime düşündüm ve yarın bunu denemeye karar verdim. Denemekle bir şey olmaz herhalde. Eğer işe yararsa her hafta topladığım çöpleri çöp kutusuna atabilirim. Bunları düşünürken uykuya dalmışım. Rüyamda bir çocuk beni fark etmişti ve ben ondan kaçıyordum. Rüya değil kabustu resmen. Korkuyla uyandım. Acaba dışarıya çıkmayı denemesem mi diye düşünmeye başladım. Tekrar uyumayı denedim ama hala yarın olacakları düşünüyordum. İlk defa rüyamda bir çocuk görmüştüm ve o çocuk beni fark ediyordu. Sanırım en büyük korkum insanlar tarafından farkedilmek.

                                                                                                                                      HÜMEYRA

 

Yine de denemeye karar verdim ve tekrar uyumuşum. Sabah uyandığımda çok heyecanlıydım. Çünkü ilk defa böylebir deneyim yaşayacaktım. Atık kutusundan çıktım ve hemen yakındaki çalılıkların arasına saklandım.  Dışarısı sessiz görünüyordu ama olsun kendimi korumalıydım. Az sonra sesler gelmeye başladı. Göz ucuyla baktım. Bir kız elinde poşetle çöp kutusuna doğru geliyordu.Büyük ihtimalle elindeki poşeti çöp kutusuna atacaktı ve dediğim olay gerçekleşti.Çöp poşetini attıktan sonra bana doğru gelmeye başladı.O anda ne yapacağıma karar veremedim,çok korkuyordum.Dün size bahsettiğim oyuncak taklidini yapmak zorundaydım.Beni görmüştü ve ellerinin arasına aldı.Yüz ifadesinden anladığım kadarıyla çok şaşırmıştı ve birden “ne değişik oyuncak” dedi.İçim az da olsa rahatlamıştı.Beni bir evine götürdü ve olanları ailesine anlattı.Beni belki geri bırakırlar diye düşünmüştüm ama daha çok evde kalmamı istemişlerdi.Bu arada kızın adının Zeynep olduğunu öğrendim.Çünkü ailesi ona Zeynep diye sesleniyordu.Beni odasına götürdü ve benimle konuşmaya başladı.”İlk önce sana bir isim bulmalıyız” dedi.                                                                                                                                                                                                                                     Fatmanur

 

Çok Heyecanlanmıştım. lk defa bir insan benimle konuşuyordu En sonunda bana Necati ismini uygun gördü. İsmimi çok beğenmiştim ama ben evimi atık kutumu özlemiştim. Zeyneple konuşmaya karar verdim. Evde yalnız kaldığımız zaman konuşmalıydım onunla. İşte beklediğim an gelmişti Zeynep’in anne ve babası alışveriş yapmaya gitmişlerdi. Cesaretimi toplayıp konuşmaya başladım. “Zynep” dedim. Zeynep önce sağına soluna baktı sesin nerden geldiğini anlamaya çalışıyordu ama biraz sonra sesin benden geldiğini anlayınca bağırdı. Ona zarar vermeyeceğimi ve sakin olmasını söyledim. Biraz sakinleştikten sonra “Necati aamaaa sssen nasıl konuşuyorsun? Böyle bir şey nasıl olur” dedi. Ben de ona bütün her şeyi anlattım. Atık kutularında meydana geldiğimi, orada yaşadığımı… Zeynep ailesi eve geldikten sonra onlardan izin aldı ve birlikte dışarı çıktık. Dışarıda dolaşırken geri dönüşüm ile ilgili zeyneple sohbet ettik.Akşam olmadan eve döndük. Zeynep yemek yemeye gittiğinde uyuyakalmışım.

ALİYE

                Sabah olduğunda Zeynepin benden önce uyandığını farkettim.Uyanmış olmasına sevindim çünkü ona söylemek istediklerim vardı.Zeynepi karşıma aldım ve konuşmaya başladım.Zeynep ben evimi çok özledim.Oraya gidebilir miyiz dedim.Zeynep anlayışhla karşılayarak tamam dedi.Kahvaltıdan sonra hazırlandı ve birlikte evime gittik.Ben yokken evim çok kirlenmişti.Bu duruma çok kızmış ve üzülmüştüm.Zeynep üzülme hadi birlikte toplayalım dedi.Hemen işe başladık.Kısa süre içerisinde tertemiz yaptık heryeri.Zeynepe teşekkür ettim çünkü çok mutlu olmuştum.İnsanların çevre temizliği konusunda duyarsız davranması beni çok üzüyordu..

                                                                                                                                  Ceylin

Zeynepin kıyafetlerinin ne kadar kirlenmiş olduğunu eve varınca farkettik. Zeynepin annesi de eve gelmişti çoktan. Acaba zeynepe kızar mı diye endişenlenmeye başlamıştım. Zeynepin annesi gözlerini dikmiş bize bakıyordu.Benim konuşabildiğimi duymuş muydu?Korkuyordum. Aylin teyze zeynepe çok düşkündü.Zeynepinbu halini görünce korkmuş olabilirdi.zeynep Hemen duş aldı ve temiz kıyafetlerini giydi.Aylin teyze neler oldu da bu hale geldiniz dedi.Zeynep annesine bir şeyler söyleyecek diye çok korktum.Neyseki Zeynep sadece yolda  düştüğünü ama iyi olduğunu söyledi.Zeynep ders çalışmak için odasına geldi ve beimle konuşmak istediğini söyledi.Ona ne olduğunu sordum. “Ben artık seni ailemden saklamak istemiyorum.Hem ailemle paylaşırsak geridönüşüm için daha çok şey yapabiliriz dedi. Ne diyeceğimi bilemedim.Akşam olmuştu.Zeynepin babası geldikten sonra yemeğe oturdular.Zeynep ailesine sizinle komuşmak istediğim bir konu var dedi.                                                                                                                                   ZÜLAL

               

Annecim babacım ve abicim sizinle konuşmak istediğim bir konu var dedi.Tüm olanları baştan sona anlattı.Aylin teyze sanki olanların hepsini biliyor gibiydi.Hasan amca ise pür dikkat dinliyordu.Duydukları karşısında şaşkındılar.Zeynep üstünün neden kirlendiğini açıkladı.Sonra birden Zeynepin beni çağırdığını duydum.Necati Necati diye beni çağırıyordu.Yanlarına gittim ve kendimi tanıttım.Bugün zeyneple evime gittiğimizi geridönüşüm kutularının başka çöplerle dolduğunu insanların geridönüşümü hiç önemsemediğini bu yüzden de çok üzgün olduğumu söyledim.Pür dikkat beni dinliyorlardı.Onlara karbon ayakizini, küresel ısınmayı ve en önemlisi insanların çevre kirliliğindeke etkilerinden bahsettim.Hepsi çok şaşkındı. Çevremiz için doğa için neler yapabiliriz diye düşünmeye başladılar ve bu konularla ilgili planlama yaptılar.İlk önce Zeynep söyledi.

                                                                                                                                             Zümra

             

   Örneğin evimize geri dönüşüm kutuları koyabiliriz ve bundan sonra daha dikkatli olabiliriz.Ardından babası onu onaylamak için başını salladı.Aylin teyze hemen içerden birkaç malzeme getirdi ve hep birlikte geri dönüşüm kutusunu yapmaya başladılar.Geri dönüşüm kutusunu dış kapının yanına koydular.Ertesi gün Zeynep öğrendiklerini sınıf arkadaşları ile paylaştı.Öğretmeni zeynepi geridönüşüm ile ilgili öğrendiklerini  arkadaşları ile paylaştığı için teşekkür etti. Sınıfça neler yapabilecekleri üzerinde konuştular ve sınıf içinde de geridönüşüm bilinci oluşmuştu.Zamanla tüm okula yayıldı bu güzel davranışlar. Birkaç hafta sonra zeynepin öğretmeni karbon ayak izi ile ilgili sunum hazırlamalarını ödev olarak verdi sınıfa.Zeynepin sunumu hazırlamasına ben de yardım ettim. Ayrıca başımızdan geçenleri de ekledik.Ertesi gün öğrenciler sunumları sınıfta paylaştılar.Zeynepin öğretmeni en çok zeynepin sunumunu beğendi ve sunumu internette yaydılar. Sunum internette çok dikkat çekmişti.Özellikle benimle ilgili bölümler sebebiyle sunum daha da hızlı yayılmıştı.Sunumu seyreden kişilerde de geri dönüşüm ve karbon ayak izi bilinci oluşmaya başlamıştı.İnsanların hızlı  şekilde çevreye önem vermesi ile şehirlerimiz daha iyi yerlere dönüşüyordu ve gelecek nesillere daha güzel yaşam alanları bırakıyorduk. Ben de Zeynep ve ailesine teşekkür edip geri dönüşüm kutusuna geri döndüm ve artık çok mutluydum.Zeynep her gün beni ziyarete geliyordu. Bir gün bana “SEN BİZİM SÜPER KAHRAMANIMIZSIN.SENİN SAYENDE HER ŞEY ÇOK DAHA GÜZEL OLDU” diyerek sarıldı.Yıllar geçti Zeynep ve ailesi sayesinde dünya artık daha iyi bir yer.Teşekkürler Zeynep, ailesi ve Zeynep ve ailesi gibi olanlar….

                                                                                                                                                  ELA

 

                                                                              SON